Havva Keskin’den Yüreklere Dokunan Bir Şiir: “Yare Mektup Yazdım Kurşun Kalemle”

Şiir, bazen insanın söyleyemediklerini anlatan en güçlü dildir. Kimi zaman bir mektup, kimi zaman yarım kalmış bir sevda, kimi zaman da gözyaşıyla ıslanmış birkaç satır… Havva Keskin, kaleme aldığı “Yare Mektup Yazdım Kurşun Kalemle” adlı şiirinde tam da bu duyguları işleyerek okuyucusuna samimi ve içten bir eser sunuyor.
 
Kurşun kalemle yazılan bir mektubun içine yalnızca kelimeler değil; gözler, hayaller, umutlar, özlemler ve yaşanmamış mutluluklar da sığdırılıyor. Şair, sevdiğine duyduğu aşkı sarı bir kâğıda dökerken, hasretin insan ruhunda bıraktığı derin izleri de etkileyici bir dille anlatıyor.
 
Şiirin en dikkat çekici yönlerinden biri, sevdayı yalnızca aşkın güzel yanlarıyla değil, ayrılığın ve bekleyişin acısıyla birlikte ele alması. “Geçmiyor sensiz de boğazdan lokma” dizesiyle özlemin günlük yaşama yansıyan ağırlığını ortaya koyan Keskin, okuyucuyu kendi hatıralarıyla yüzleştiriyor.
 
Şiirin son bölümünde ise Havva Keskin, sevdiğine seslenirken adeta bütün bir ömrün muhasebesini yapıyor. Gönül yarasını, kavuşma umudunu ve ölümden sonra bile unutulmayan bir sevdanın izlerini dizelere taşıyor.
 
Bir mektubun içine sığdırılan koca bir ömür…
 
“Yare Mektup Yazdım Kurşun Kalemle”, sadece bir aşk şiiri değil; sevenin bekleyişini, özleyenin çaresizliğini ve gönlünde bir sevdayı yıllarca taşıyanların sessiz çığlığını anlatan duygu yüklü bir çalışma olarak öne çıkıyor.
 
Havva Keskin'in bu şiiri, aşkın ve hasretin dilini seven, samimi şiirlerden hoşlanan okuyucuların gönlünde kendine yer bulmaya aday.
 
Çünkü bazı mektuplar mürekkeple değil, gözyaşıyla yazılır. Bazı sevdalar ise kâğıda sığsa da bir ömre sığmaz.


 
 
 
YARE MEKTUP YAZDIM KURŞUN KALEMLE
 
Sana mektup yazdım kurşun kalemle,
Gözümü kaşımı koydum içine,
Anlattım sevdamı birkaç kelamla,
Hayali düşümü koydum içine.
 
Aşkımı döşedim sarı kağıda,
Gözlerini yazdım iki beyide,
Ağlar iken başlamışım ağıda,
Akan göz yaşımı koydum içine.
 
Sevdaya diyarlar olamaz mani,
Sensin bu gönlümün dini imanı,
Neyleyim ki sensiz geçen zamanı,
Baharı kışımı koydum içine.
 
Ne olur arama dağları dikme,
Diyar diyar gidip hasretin ekme,
Geçmiyor sensiz de boğazdan lokma,
Pişirdim aşımı koydum içine.
 
Anlattım derdimi dilim döndükçe,
Yazacağım bitmez hala durdukça,
Sol yanıma bu hasretin vurdukça,
Olmayan neşemi koydum içine.
 
Havva der halini bildirir isen
Kölenim yüzümü güldürür isen
Bir gün o gönlünde öldürür isen
Makberi taşımı koydum içine...
 
Havva KESKIN